صحابه کرامو سیرت

د عمر – رضی الله عنه- د عدالت شپږ (۶) ملغلرې

 

 

الف:ـ د اسلام خلیفه عمر – رضي الله عنه – د خوب له پاره وخت نه لاره، په ناسته به خوب ځنګاوه. هغه مبارک ته به چا وویل: امیر المؤمنینه! ولې نه ویدېږې؟

هغه مبارک به ورته ګړه: څنګه ویده شم، که دورځې ویده شم د خلکو حقوق پایمالېږي، که د شپې ویده شم د الله ﷻ په عبادت کې به مې برخه نه وي اخیستې.

ب:ـ عمر – رضي الله عنه – یوه ورځ بیمار شو، طب پوهانو ورته د عسلو سپارښتنه وکړه، په بیت المال کې عسل و، له ځینو فتحه شوو ښارونو نه تر لاسه شوي ول، هغه مبارک له هغه عسلو نه خوراک و نه کړ، خلک یې را غونډ کړل، منبر ته وخوت، اجازه یې و غوښته او ویې ویل: زه به د بیت المال شته عسلو نه خوند و نه څکم، تر څو تاسو راته اجازه و نه کړئ پر ما حرام دي، خلکو و ژړل، ټولو ورته د خوړلو اجازه ورکړه. هغوی په خپل منځ کې یو بل ته کړه: اې عمره – الله ﷻ دي ډېر خیر در کړي – نور خلیفګان، چې له تا پس راځي هغه دې ستړي کړه – الله ﷻ دي پر تا رحم وکړي – له تا نه وروسته خلیفګان دي ستړي کړه.

ج:ـ يوه ورځ د اسلام خلیفه عمر – رضی الله عنه – روان و، له هغه مبارک سره “ابو عبیدة” – رضی الله عنه – هم مل و، یوې ښځې ورته کړه: آه اې عمره!

ته څه یې، وړاندې عمیر نومول کېدې د “عکاظ” په کوڅو کې به له هلکانو سره ځغلېدې، بیا څه مهال پس “عمر” شولې، بیا څه زمانه وروسته د “امیر المؤمنین” نوم در کړل شو، له الله ﷻ څخه ووېرېږه اې عمره! پوی شه، چې هغه – جل جلاله – درنه د رعیت په اړه پوښتنه کړي، چې څنګه دي د رعیت او اولس پالنه کړله. هغه مبارک سخت وژړل. ابو عبیده – رضی الله عنه – هغه په دې ملامته کړه، چې ولې دي امیر المؤمنین ته نا لایقه خبرې وکړې. هغه مبارک ورته وویل: اې ابو عبیده پرېږده، دا هغه ښځه ده، چې الله ﷻ یې له اووه اسمانه لوړ خبره واورېده.

د:ـ روایت دی، چې عمر – رضی الله عنه – ته د خلافت دروند مسؤلیت ور په غاړه شو ژړل به یې. یوه ورځ خپلې بي بي د ژړا پر مهال وموند، ورته یې کړه؛ څه پېښ شوي، چې ژاړې؟!

هغه مبارک په لړزېدلې غږ ورته کړه: د نبوي امت دروند پېټی مې غاړي ته لوېدلی؛ د وږي، ناداره په غم ستړی یم؛ د بیماره او ناقراره په درد ستړی یم؛ د نا پېژانده لڅ په جامه ستړی یم؛ د غریب، د مظلوم، د بندي، د سپین ږيري او… په فکر ستړی یم، پوهېږهم: د کائناتو مالک به رانه د هغوی ټولو په اړه پوښتنه وکړي، له دې وېري ژړېږم!

هـ:ـ ستر څښتن دي په عمر – رضی الله عنه – پیرزوینه وکړي! کله به د هغه مبارک نس ګوړا (اواز) له دې امله کوله، چې هغه مبارک به له تیلو سره ډوډۍ خوړله، نس ته به یې د خطاب په توګه ویل:

«قرقري أو لا تقرقري، لن تذوقي طعم اللحم حتى يشبع أطفال المسلمين»

ژباړه: که ګوړا کوې او کنه! تر هغه به د غوښې خوند و نه څکې تر څو، چې د مسلمانانو بچیان نه وي ماړه شوي!

و:ـ د “عام الرمادة” کال – په کوم کې چې مسلمانان له سختې ولږې او قحطۍ سره لاس او ګرېوان وو – عمر (رضی الله عنه) به یواځې له تېلو سره ډوډۍ خوړله تر دې، چې د تنې پوست یې تور واوښت؛ ویل به یې: ډېر بد واکمن به یم، که زه موړ ی او خلک (اولس مې) وږې وي.

نتیجه:

– واکمن باید په اسلامي اصولو ښه بډای وي!

– واکمن باید د ځان هوساینه او استراحت تر خپل اولس ځار کړي.

– د اولس تر څنګ باید د ستر څښتن په عبادت کې هم پراخه برخه ولري.

– واکمن و بیت المال ته باید زیاته پاملرنه وکړي، بې له اړتیا یې باید مصرف نه کړي.

– واکمن د چا، و مناسبو نیوکو ته باید په نرمه ژبه ځواب ووایي.

– واکمن باید د خلکو تر منځ توپيري چلند و نه کړي.

– واکمن باید د خپل واک او ځواک پر مهال له “ذو الکبریآء والجبروت” څښتن نه تر نورو زیات و وېرېږي.

– واکمن باید د ټول ملت په فکر کې و اوسېږي.

– واکمن باید د بېوزله، بې واکه، بې ځواکه او بې وسه انسانانو ژوند ته رغنده کتنه وکړي.

– تر ټولو غوره او سپېڅلی واکمن هغه ده، چې د (ذوالجلال) الله ﷻ او د هغه د پیغمبر (محمّد) ﷺ و ټولو اصولو، قوانینو او فرامینو ته ژمن او د ملت ټولې: دیني، دنیوي او اخروي ګټې یې عملاً په پام کې نېولې وي.

سرچینه: التاریخ الاسلامي

ژباړه او زیاتونه: م. حمد الله (دانشمند)

wasiweb.com

wasiweb.com Publisher Team publish your sent articles. you can send your articles to publish, also you can be author with us. Share the website and articles with your friends

خپل نظر مو دلته ولیکئ

Back to top button
وسیع ویب
error: checked